La ballata di Mennicone.

Stampa questo articolo Stampa questo articolo

Riceviamo, e volentieri pubblichiamo, la “ballata” in dialetto francavillese (con relativa traduzione),

“ ‘A fəhastrocchə ‘i Mənnəcónə”.

FILIPPO DI GIACOMO

FILIPPO DI GIACOMO

‘A fəhastrocchə ‘i Mənnəcónə

 

Mangə, vévə e fè ‘u sbruffónə

tutt’i juornə Mənnəcónə.

Sə nə frichə assèjə d’a gèndə

vévə, mangə e non fè niendə.

C’u cumbèrə Bellavitə

sə nə vè a bədè ‘a partitə

e po’ parlə də pallónə

mmienz’a chiazzə e allu təmbónə.

Sbuffə fumə e fé ‘u gradassə

co’ nu miénzə səcarónə

ch’é frəchètə all’aməcónə;

e co’ l’arəjā da grannìhə

chi ‘i dəcérə ca jé scrəccónə?

Quannə tornə alla chèsə ‘a sérə

mienzə ciucchə e lu nèsə a pìrə

trovə sembə ‘na manérə

də chiandè ‘na tərətérə

co’ li figliə e la məgliérə.

D’accussì pass’a jurnètə

Mənnəcónə ‘u spəlləcchiónə

ca non zə ‘mbàvərə d’a nuttètə

pecché ghè ‘a bənədəzziónə!

PAGLIAR

La ballata di Mennicone

 

Mangia beve e fa il beone
tutto il giorno Mennicone.
Non si cura della gente:
beve mangia e non fa niente.
Col suo amico Bellavita
va a vedere la partita
e poi parla di pallone
nella piazza e al gonfalone.
Sbuffa fumo e fa il gradasso

con un mezzo sigarone
che ha fregato al suo amicone;
e con l’aria d’Anfitrione
chi direbbe ch’é scroccone?

Quando a casa torna a sera
mezzo brillo e il naso a pera
trova sempre la maniera
di piantar la tiritera
con i figli e la mogliera.
Così passa la giornata
l’infingardo Mennicone
che non teme la nottata
perché ha la benedizione!

 

Commenta

Utilizzando il sito, accetti l'utilizzo dei cookie da parte nostra. Maggiori informazioni

Questo sito utilizza i cookie per fonire la migliore esperienza di navigazione possibile. Continuando a utilizzare questo sito senza modificare le impostazioni dei cookie o clicchi su "Accetta" permetti al loro utilizzo.

Chiudi