Sínnə (Sinni) -Poesia in dialetto Francavillese-

Stampa questo articolo Stampa questo articolo

Sínnə

fiume Sinni

Sínnə

quèsə quèsə non tə rəcanóschə kiú:

viecchiə e mèhəpatùtə.

chijnə də spruòcchəhə e strəppúnə,

gàrse.

Mə sə strazzijə ‘u córə,mo’

sə pénzə a killə ‘hundènə juòrnə da Statìjə

senza nùvəhə, quannə scapètə mə tuffèvə

’ndu fuossə ‘nfunnə du’ Pəgnuòhə

cuttunə alli cumbagnə mej da’ pəcciunèrə.

Che rrəkríejə a pəgliè ‘u sòhə cucéndə

e a strəllunè canzúnə sutt’u pòndə.

E purə tu, m’arrəcòrdə, rərìsə a škattatéllə

e arruccuhàvəsə cundèndə ‘nzignə allu märə.

Mó nonn’i siéndəsə chiù chilli canzúnə,

chilli suspírə di géndə ndi Pandúnə:

sí’ chiú mutə də nu cambəsàndə,

‘na spərànza ca non rəfiurìscə kiù:

…nu suònnə pərdùtə chəhórə da’ giuvəndùtə.

 

.fildigiacomo©agosto2017

Traduzione

 

 Sinni

Sinni,

quasi quasi non ti riconosco più:

vecchio e malandato,

pieno di arbusti e di sterponi,

disidratato.

Mi si stringe il cuore, ora,

se penso a quei lontani giorni d’estate

sereni, quando incosciente mi tuffavo

nel profondo fosso del “Pignuolo”

insieme ai miei compagni di brigata.

Che allegria a prendere il sole cocente

e cantare a squarciagola sotto il ponte.

E anche tu, ricordo, ridevi a cascatella

e gorgheggiavi lieto fino al mare.

Adesso non senti più quelle canzoni

quei sospiri della gente nei Pantoni:

sei muto più di un camposanto,

una speranza che non rinverdisce più:

…un sogno perduto color di gioventù.

 

.fildigiacomo©agosto2017

 

Commenta

Utilizzando il sito, accetti l'utilizzo dei cookie da parte nostra. Maggiori informazioni

Questo sito utilizza i cookie per fonire la migliore esperienza di navigazione possibile. Continuando a utilizzare questo sito senza modificare le impostazioni dei cookie o clicchi su "Accetta" permetti al loro utilizzo.

Chiudi